BLOG | Met het oog op... stille nacht

Nolenshaghe, dinsdag, drie weken voor Kerst. Tijdens de warme maaltijd, gaat een van de bezoekers achter de piano in het restaurant zitten. Hij speelt ‘Stille nacht, heilige nacht’. Een vrouw – ik vermoed zijn echtgenote – zit in een rolstoel, vlakbij de piano, naar hem te luisteren. Zachtjes neuriet zij de melodie mee. Het tafereel ontroert mij. Zo hebben zij dat waarschijnlijk jarenlang gedaan rond Kerst. Hij achter de piano en zij naast hem. Samen muziek maken. Nu is alles anders. Want hij woont nog thuis en zij is opgenomen in een verpleeghuis. Noodgedwongen leven zij gescheiden. En toch weten zij zich ook in deze omstandigheden –die beslist niet gemakkelijk zullen zijn – nog met elkaar te verbinden. Door samen muziek te maken.

‘Stille nacht’. Het is een beetje een afgezaagd lied geworden. Geen Kerst zonder ‘Stille nacht’. Maar hier in het restaurant van Nolenshaghe, krijgt dit lied voor mij weer zijn oorspronkelijke diepgang. Davids Zoon brengt ‘vrede en heil’. Ik zie het heil voor mijn ogen gebeuren in deze twee mensen die te midden van hun gebroken bestaan samen muziek maken zoals ze dat altijd hebben gedaan. Dat is heling. Dat is heil!

Piano Pexels